Эрдэнэ эмчийн этгээд янаглал (18+)
2017 оны 1 сарын 7
Эрдэнэ (нэрийг өөрчлөв) бол энэ цаг үеийн манай туршлагатай эмч нарын нэг билээ. Хотын нэгэн томхон эмнэлгийн эмэгтэйчүүдийн өвчин судлалын тасгийн эрхлэгч гэж байгаа. Энгэр цоолсон “Алтан гадас” нь түүнийг хэр зэргийн эмч болохыг нь хэлээд өгнө. Бид АУДС-ийн нэг курсынхан бөгөөд үе үе уулзан оюутан ахуй цагаа дурсах бөлгөө. Ээлжит тийм уулзалт сарын өмнө тохиов. Сайндаа ч биш, би ажил дээр нь яваад очсон хэрэг л дээ. Удтал уулзаагүй анд минь уулга алдан угтав. Бид хоёр баар, ресторан гэлгүй түүний өрөөнд тухалдаг заншилтай билээ. Тэр ёсоор болов. Хоёулаа шил “Болор”-ын ард хуучилж гарлаа. Голдуу л ангийнхан, курсын дотно андууд хаана юу хийж яваа, багш нараас хэн хэн нь сургуульдаа байгаа, зун, намрын ажлаа хэрхэн хийж байсан гээд л юу эс мундах вэ дээ. Манай Эрдэнэ бол махлагдуу тэгш биетэй, нуруулаг, царайлаг эр байгаа юм. Оюутан байхдаа туранхай өндөр цагаан залуу байв. Тэр цагийн хоч нь “Охидын эрлэг” гэх.

Анд минь туршлагатай эмчээс гадна спортын мастер цолтой тамирчин хүн. Тэр дундаа хөнгөн атлетикийн спортын мастер байх шүү. АУДС-д оюутан болоод спортоо орхисон гэдэг юм. Ер нь олон гайгүй тамирчин манай сургуульд элсэхээрээ спорт, урлаг гээд бусад “хоббигоо” халдаг нь гэм биш зан гэлтэй. Арга ч үгүй биз. Тэр их хичээл номын хаагуур нь ч бэлтгэл сургуулилт хийх билээ. “Уншъя гэвэл Багшийн дээдэд, уная гэвэл Анагаахад” гэсэн хэлц үг ч бий. Бид хоёр ярианаасаа гадна “юм”-ндаа ч нэлээд халаад ирэв. Яриа ч задгайрлаа. Анд минь инээмсэглэн байж “Өвгөөн, найз нь сүүлийн жилүүдэд хүүхнээр овоо занималдаж байгаа. Дөл бөхөхийнхөө өмнө дүрэлздэг гэдэг шиг л юм болж байна даа” гээд олон сонин тохиолдлоо дурслаа. Түүнээс нь санаанд нэлээд тод үлдсэн хоёр тохиолдлыг нь уншигчдадаа хүргэе.

Алтайг аарцагдсан нь

Нэгэн удаа тэдний тасагт Алтанчимэг гэх 20 орчим насны бүсгүй асрагчаар ажилд оржээ. Сураг сонсвол Дорнодын охин гэх. Өндөр туяхан биетэй, шаравтар үстэй цагаан охин ажээ. Анх харсан мөчөөс л нүдэнд тусаад явчихаж. Нэг л өвөрмөц охин байв гэнэ. Бүсэлхийгээрээ нахилзан, хоёр ташаагаа томболзуулан, бөгсөө хаяланхан, намуухан, зөөлөн алхах нь цаанаа л нэг донжтой. Энд ажилд орохыг бодоход бас ч гэж танил талтай баймаар. Ах, дүү нь ч ажилладаг байж мэднэ гэх шүү юм бодоод өнгөрчээ. Нэг өдөр цайндаа гарч явтал мөнөөх охин цааш харан тонгойгоод хувинтай усанд алчуур базлан байжээ. Ташаа нь тэвхийгээд, өгзөг нь тонтойн тэрүүхэндээ ацдаад, салтай нь уужран нэг л сонин харагдсан байна. Золтой л салтай руу нь гараа явуулчихсангүй. Тэр мөчөөс түүнийг яаж ийж байгаад нэг цохих мөрөөдөлд умбасан аж. Түүнтэй таарах болгондоо мэндлэн, ажил төрлийг нь асуун, санаа тавьдаг болжээ. Алсын бодолтой алхам гэхэд болно. Тэр ч их эелдэг мэндэлдэг байжээ.



Нэг өдөр түүнийг өрөөндөө дуудсан байна. Гэрэвшингүй орж ирсэн түүнийг буйдан дээр суулгаад халуун кофе, чихэр, жимсээр дайлсан байна. Дарга нь ийнхүү хүндэтгэл үзүүлсэнд тэрбээр ихэд гайхаж буй бололтой байж. Мэдээж шүү дээ. Жирийн нэг, тэр дундаа шинэхэн асрагч охиныг бүхэл бүтэн тасгийн эрхлэгч дайлна гэдэг хүндэтгэл байлгүй яахав. Эрдэнийн хувьд энэ бол тандалт байсан гэхэд болно. Нэр Алтанчимэг, энэ жил яг 20 настай. Дорнодын Чойбалсан хотынх. Аав, ээж, дүүгийн хамт амьдардаг. Найз хөвгүүнтэйгээ муудалцан, хоёр тийш болоод хотод хамаатныхдаа ирсэн. Хамаатны ах нь ажилд оруулж өгсөн, ирэх жилээс Анагаахын аль нэг коллежид орох санаатай гэх зэргээр ярьжээ. Яг өмнөөс нь хараад суухад ялимгүй сүүмгэр нүдтэй, янагдуу нялуун дуутай, бага зэрэг аальгүйдүү гэхээр охин байжээ. Цээж түрсэн, тааруу төмбөгөр хөх нь гижиг гэхээсээ хуял тачаал хөдөлгөм харагдсан гэнэ. “Ажлаа сайн хийвэл аль нэг коллежид оруулж болно” гэхдээ “Надтай дотно байвал” гэх санаа дайлгаснаа ч хэлэв. Найз хөвгүүнтэй байсан гэхийг бодоход бэлгийн харьцаанд аль хэдийнэ орсон нь тодорхой болоод иржээ.

Түүнээс хойш тааралдах болгондоо дарга, цэрэг хоёр их л элгэмсүү дотно мэндлэх болжээ. Хааяа өрөөндөө дуудан халуун кофе, чихэр, жигнэмэгээр дайлдаг болсон нь тэр хоёрыг улам дотно болгосон гэхэд хилсдэхгүй. Ингэсээр байлаа. Төдөлгүй яагаад ч юм туслах бүсгүй нь ажлаасаа гарах өргөдөл өгчээ. Яаж ч гуйгаад нэмэр болсонгүй. Тэгээд туслахын эрэлд гарах болжээ. Бичиг цаас эмхэлдэг, компьютерийн анхан, дунд шатны мэдлэгтэй нэгэн байхад л болох байлаа. Яагаад ч юм түүний толгойд Алтанчимэг буух нь тэр. Дуудан уулзвал яг таарч байлаа. Учир нь, учрал тавилангаар гэх үү тэрээр “Даргын туслах, нарийн бичгийн дамжаа” дүүргэсэн нэгэн байлаа. Ингээд түүнийг туслахаа болгон авчээ. Дамжаа төгссөн нь ч үнэн байжээ. Бүхнийг ёсоор хийж эхэлжээ. Цай цүү, кофе бэлдэхээс эхлээд сурамгай гэдэг нь жигтэйхэн. Орж гарахдаа нэг л онцгой харагддаг байсан гэнэ. Албаны хийгээд чөлөөт стиль хосолсон хувцас өмсдөг нь зохисон гэдэг нь “ванлий” гэхээр харагджээ. Алхаа гишгээ нь хэний ч анхаарлыг татах нь хачин. Бүсэлхийгээрээ нахилзан, бөгсөө бага зэрэг хаяланхан, найланхай өнгөөр намдуухан ярих нь өөрийн эрхгүй ухаан самууруулам ажээ. Эрдэнийн ажил ч овоо өндийгөөд ирсэн байна.

Залуухан, аятайхан, шинэ туслахтай даргын ажил яаж сэргэдэг билээ. Тэр л гэсэн үг. Хувцаслалт, биеэ авч явахаа хүртэл анзаарах болжээ. Туслахаа тусгай дамжаанд давтан сургаад авчээ. Тэр тэнэг охин биш байв. Компьютерт өөрөөс нь илүү болоод иржээ. Хааяа үүнийг яадаг билээ гээд асуухаар их л уриалгахан хэлж өгнө. Заримдаа энэ үед биеийн аль нэг хэсгээр хөнгөхөн шүргэлцэхэд биеэр цахилгаан гүйх шиг болдог байжээ. Тэд ажил хэргээрээ ч аль нэг “юм”-аар ч нууцхан холбогдох болжээ. Цалин буусан өдөр тэр хоёр хаа нэгтээ аятайхан газар хоолонд орон, ажил хэргээр ярилцдаг болсон нь хэвшчээ. Гэхдээ тэр юуны туханд хүрэлгүй түүнийг үргээхийг хүссэнгүй. Зөвхөн ажил хэрэг ярьдаг байсан гэхэд болно. Ингэсээр байтал наадам өнгөрч, наймдугаар сар гарчээ. Эхний долоон хоногийн бямба, ням гаригт эмнэлгийн ажилтны баяр тэмдэглэдэг уламжлалтай. Тэр ч дөхжээ. Тасгаараа хэрхэн тэмдэглэхээ ярилцаад Туулын Хар усан тохойд бямба гаригт өдрийн цэнгүүн зохиох болжээ.

Цэнгүүн дээр цэнгэх нь тодорхой тул Эрдэнэ машинаа найзаараа бариулан туслахтайгаа тухалжээ. Тэднийг хэн ч тэгтлээ их сонирхсонгүй. Тэр хоёрыг дарга, цэрэг гэдгийг нь бүгдээрээ мэдэх хойно доо. Тасгийнхан Хар усан тохойд жинхэнэ тонгочиж байлаа. Тоглох нь тоглож, уух нь ууж, хорхог, хоол хийх нь хийж авай. Өдрийн цэнгүүн тасархай болов. Албан бусаар тэмдэглэж байгаа учраас хүмүүс биеэ барихаа байжээ. Эр, эмгүй л хундага тулган, хатуу зөөлнийг хослуулан залж байлаа. Дарга, цэрэг хоёр нэг ширээнээ тохой залган суужээ. Гэхдээ энэ нь нэг их сонин биш байлаа. Ажаад байхад Алтанчимэг архи дарс амсахгүй мөртлөө шар айраг харин шимсээр суух нь нүдний буланд харагдав. Уг нь Эрдэнэ дарга энд уух сонирхолтой иржээ. Гэвч гэнэт хачин бодол төрөөд явчихав гэнэ. Нууцхан хүсэлдээ өнөөдөр л хүрэх хэрэгтэй, тэгэх ч ёстой гэсэн бодол л доо. Тиймээс бага зэрэг татаж балгах хэрэгтэй байв. Тэр тэгж чаджээ. Нар шингэх үеэр цэнгүүн ч “жаргах” болжээ.
Бүгдээрээ “Бууцаа” цэвэрлэж, майхан, тогоо, шанага, бас бус юмаа янзлан буцах болов. Олонхи нь автобусандаа, бусад нь ямар нэгэн унаанд суухад дарга, цэрэг хоёр Эрдэнийн машинд суув. Дайгдая, барья гэсэн хүн амьтан ч гарсангүй. Алтанчимэгийг хаана буухыг лавлавал Жуковын музейн тэнд гэжээ. Эрдэнэ ч тэнд буух болов. Мөн газар ирэхүй дор мань хоёр бууж, найздаа машинаа өгч явуулжээ. “Чи одоо хаана очих вэ?” гэвэл Алтанчимэг “Ахындаа” хэмээн товчхон хариулжээ. Хэн хэн нь зэгсэн халсан байлаа. Эрдэнэ зориг гарган “Алтаа, хоёулаа нэг газар үргэлжлүүлэн, гангар гунгар гэж хонох уу? гэжээ. Тэрбээр “Хаана?” гэсэн нь татгалзаагүйн шинж авай.

- Өө, энүүхэнд нэг аятайхан буудалд оръё. Идэх, уух зүйлсээ дэлгүүрээс авъя гээд ёсоор болгожээ. Тэр хоёр тэр хавийн нэгэн дэн буудлын люкс өрөөнд тухлав. Нөмгөн хувцастай Алтаагийн үзэсгэлэнтэйг хэлэх үү? Бие нь гэрэлтээд, хөх дэлэн нь сэрийгээд байж суухын эцэсгүй харагджээ. Алтаа ч улам л нүүрэмгий болсон мэт. Даргаа ч нөмгөлөн хувцас хунарыг нь өлгөхийг нь өлгөж, эвхэхийг нь эвхэн тавьжээ. Тэр хоёр дураар дургиж, дунд чөмгөөрөө жиргэхэд бэлэн болжээ гэхэд хилсдэхгүй. Өөд өөдөөсөө харан суугаад хундага тулгахдаа Эрдэнэ нэгэн аяга унагаж орхив. Түүнийгээ авахаар ширээн доогуур тонгойхдоо Алтаагийн “алцаа” руу санамсаргүй харчихжээ. Үл ялиг алцайн суух Алтаа нимгэн цагаан дотоожтой агаад тэр нь бараантан харагдах нь аазгайг нь жинхэнэ хөдөлгөжээ. Тэр бараг галзуурч авай. Юу ярихаа ч, юу ярьж буйгаа ч эс ойлгоно. Хэдэн хундагын дараа хэн хэн нь согтосхийгээд иржээ. Тэр зориглов.

- Алтаа, өнөө шөнийг би чамтай өнгөрөөмөөр байна?
- Би ойлгосон, даанч…
- Даанч гэдэг чинь юу гэсэн үг вэ?
- Миний жирэмсэн болох мөчлөг яг таараад байгаа юм.
- Өө, түүнээс айх хэрэггүй.
- Юу гэсэн үг вэ?
- Жирэмслэхээс 100 хувь хамгаалдаг эм байдаг юм. Түүнийг 72 цагт багтаагаад уухад айлтгүй дээ. Маргааш эмийн сангаас авчихъя.
- Та мэдэж байгаа байлгүй.
- Тэгэлгүй яахав. Тэд ийн ярилцаад зэрэгцэн суув. Эрдэнэ Алтаагийн энхэр цагаан хүзүүгээр тэврэн татасхийгээд унаганых шиг зөөлөн ягаан уруулыг нь үмхэн авчээ. Алтаа “мм” хэмээн битүүхэн дуугараад биеэ сул тавьжээ. Тэр түүнийг ёстой л үнсэж, үнгэлж байлаа. Алтаа өөрийгөө түүний мэдэлд бүрэн өгчээ. Ямар ч эсэргүүцэл үзүүлсэнгүй. Баахан ноолоод “Алтаа, орондоо оръё. Ороо зас даа” гээд өөрийгөө тайчиж гарчээ. Алтаа цааш харан тонголзон ор засаж байлаа. Эрдэнэ тэсэлгүй гараа салтаа руу нь явуулж орхив. Гэнэтийн юманд цочсон Алтаа муухай орилон суун тусчээ. Тэр түүнийг хувцасыг нь урах шахам тайчиж гарчээ. Алтаа Эрдэнэд бүрэн ховсдуулжээ гэмээр болов.

Нэг л мэдэхэд эхээс төрснөөрөө болсон байлаа. Эрдэнэ түүнийг биеэрээ хөмрөн аваад үнсэхдээ хоолой, хэнхдэг цээж гээд аль дайралдсан газраа үнсэхдээ үнсэн, долоохдоо долоож байлаа. Түүний азарга гурилын гулууз мэт гантайгаад иржээ. Түүнийгээ Алтаагийн салтай руу явуулж орхив. Нэг зөөлхөн юм руу пүлхийн орвол Алтаа хөгшин азаргад гишгүүлсэн байдсан гүү мэт янцгаажээ. Тэр нь Эрдэнийг жинхэнэ азаартуулжээ. Хүзүүгээр нь тэврэн өөр рүүгээ татан цохихдоо чихэнд нь “Алтаа, аарцаг руу чинь тултал чихмээр байна. Алцайгаад, дэлгээд өгөөч дээ” хэмээн шивэгнэж байлаа. Алтаа бага зэрэг алцасхийжээ. “Уухайс даа, умалзаад бай, умалзаад бай” хэмээн Эрдэнэ уухитнана. Баахан цохиод түр азнан, “Нуруу илээд, хэлээ томхон өгөөд гинш л дээ. Би тавимаар байна” гэжээ. Алтаа ч тэр болгоныг ёсоор болгожээ. Эрдэнэ түүний өрөөсөн хөлийг сойгоод хэлийг нь хүчтэй хөхөн хүчтэй бүлж гарахад Алтаа битүү орилон, илж байсан гараараа нуруу руу нь хүчтэй бөмбөрджээ. Гуд, гудхийтэл хэд сайн тавиад (худал хэлэв бололтой. Тавь гарсан эр гуд гудхийтэл тавих нь юу л бол) хөлийг нь суллан, хэлийг нь чөлөөлбөл, “Ёо л доо. Та намайг аллаа ш дээ” гэжээ. “Бод идсэн боохой” мэт болсон Эрдэнэ хэсэг дугхийгээд сэржээ. Түүнийг биологийн цаг нь сэрээсэн ч байж мэднэ.

Алтай чармай нүцгэн агаад цааш харан унтана. Хөнжлөө сөхөн харвал ташаа нь тэвхийгээд даанч сайхан харагджээ. Залуу охин өвөртөлсөн ахимаг эрийн сэрэл хөдлөлгүй яахав. Гараа араас нь эмзэг эрхтэн рүү нь явуулж орхижээ. Алтаа орилонгоо цочин сэрэв. Мөрнөөс нь татан дээш харуулаад дараад авчээ. Тэгээд чихэнд нь “Умалздаг нүхэнд чинь юмаа уганд нь тултал чихчих үү?” гэжээ. Алтаа “Аа, та ямар ичмээр юм ярьдаг юм бэ” гэсэн байна. “Ичимхий хүүхний ичимдэг умалзуур гэж мэдэх үү?” гээд углаж орхиж. Эрдэнийн хэлснээр түүний эрхтэн үнэхээр тасархай умалздаг гэх. Ийнхүү цохихыг түүнийхээр “Аарцагдах” гэх бүлгээ.



Саранг салтаадсан нь
Нэг удаа тэдний тасагт Саран гэх сонин хүүхэн хэвтжээ. Ёстой л үс нь атираархаг, үг нь овжирхог, хөх нь төмбөгөр, хонго нь тонтгор, өөрөөр хэлбэл нэг тиймэрхүү эмийн шинж төгс бүрдсэн эмэгтэй байж. Гар утаснаасаа хором ч салдаггүй тэр хачин эмэгтэйг уг нь тэдний тасгийн нэгэн эмэгтэй эмч үздэг байж л дээ. Гэвч мөнөөх хачин хүүхэн үе үе Эрдэнэ дээр очин зөвлөгөө авдаг болж. “Тог тог… тог… тог, тог” тогшилтоор нь түүнийг гэдгийг Эрдэнэ ч түвэггүй мэддэг болжээ. Нэг ёсондоо порольдон цохиж байгаа нь тэр юм уу даа. “Эрозия шейки матки” буюу “Умайн хүзүүний улайлт” гэсэн онош юм. Яалт ч үгүй хавдрын урьтал болсон өвчин мөн л дөө. Тэр талаар зөвлөгөө авдаг байсан гэхэд болно. Сүүлдээ бүр залхахдаа тулсан ч бас сонирхол нь татагдаад явчихаж. “Яах гээд байгаа яатуу вэ?” гэсэн бодол төрөхгүй юу. Нэг удаа ирэхээр нь “Би маргааш орой жижүүртэй. Чи орой 20 цагт ир” гэжээ. Тэр ч цагтаа ирсэн байна. Энэ удаа томхон цүнхтэй ороод иржээ. Хэсэг ярилцах зуураа “Та заваар хэр байна?” гэжээ.

- Тасаг харьцангуй тайван. Хийх юмаа олж ядан сууна даа гэвэл Тэгвэл хоёулаа 100 татах уу? гээд Сүүн Чингис архи гаргаж иржээ. Үнэндээ хийх юмаа олж ядан суусан түүнд завшаан болов. Хоёулаа хундага тулган Эрдэнэ бүдүүн, мань хүүхэн нарийн тамхиа татан сууцгаажээ. Архи дундрахын алдад хоёулаа нэлээд халж, яриа ч задгайрчээ.

- Чи ч надаас зөвлөгөө хэд хэдэн удаа авлаа. Төлбөрийг нь төлөх цаг болсон доо?
- Тэгсэн, тэгэхэд ч бэлэн байна. Тэгээд ч надад эр хүн хэрэгтэй байна хэмээн хачин хүүхэн палхийтэл хэлжээ. Бага зэрэг балмагдсан Эрдэнэ,
- Хоёулаа тэгээд яанам билээ?
- Та татгалзахгүй бол буудалд цагаар оръё. Ингэж тохироод Эрдэнэ өөр тасгийн жижүүр эмчид ажлаа ацаглан, хугас юмаа цүнхлэн гарч оджээ. Хачин хүүхэн тун ойрхны нэгэн тансаг буудалд ороод ресепшинтэй нь их л дотно харьцан өрөө авчээ. Ингээд, “Цагийн хувьд айлтгүй. Тайван байлгаарай Ажилдаа оръё” гэсэн байна. Архинаасаа нэг, нэг татаад “үүлэн бороон”-ы ажилдаа орох болоход хачин хүүхэн “Би босоогоороо хийлгэмээр байна” гэжээ. Босоогоор цохиж үзээгүй ч цонхны тавцан түшүүлээд, даашинзыг нь сөхөн дотоожийг нь өвдгийг нь өнгөртөл шувтлаад “сэлдий”-гээрээ “юм”-ыг нь гурвантаа цохиод салтаа руу нь чичиж орхижээ. Хүүхэн ч оох хэмээн орилоод ондолзож гарчээ.

Нуруугаа хотолзуулан, өгзөгөө оцойлгон, халбигнан, далбигнан, заримдаа займчиж гарчээ. Хүүхний чихнээ “Салтаа руу чинь тултал оров уу?” гэвэл “Мхэм. Бөгсөн бие бадайраад байна” гээд аальгүйтжээ. Тэр мөчөөс хачин хүүхэн бараг удирдсан гэхэд болно. “Хоёр хөхийг минь базаад, шилэн хүзүүг минь хазаач гэх зэргээр садистархуу араншин гаргасныг ёсоор болгон салтаа саамыг нь тэмтчин тачаадуулжээ. Хүүхэн ч “жороолох” гэдгийг үзүүлж өгсөн бөгөөд үе үе “гулууз” нь хугарах нь уу гэхээр санагдсан гэдэг. Ийнхүү харьцангуй удаан цохиод, савных нь амсар дээр цацаж орхисон байна. Тэгээд “Чиний савны амсрын улайлтыг би л эмчилж орхих шив дээ” хэмээн даажигнажээ. Хүүхэн ч “Бараг тэгэх шиг боллоо. Мэдсэн бол энэ олон эм, тариа болж байхаар таниар эртхэн эмчлүүлдэг байж” хэмээн хариу барьжээ.
Хачин хүүхэн үнэхээр хагассан бололтой байсан гэдэг. Дараа нь тэрээр Эрдэнийн дээр гарсан бөгөөд ёстой л боожгойг нь хугартал булгиж гарчээ. Эрдэнэ мөн л хэлдэг үгээ хэлжээ.

- Салтаа хавиар чинь юу мэдрэгдэж байна?
- Бөгсөн бие мэдээ алдлаа ш дээ. Эрдэнэ гэнэт булгин дээр нь гараад дөрвөн мөчийг нь дөрвөн тийш тэлэн цохижээ. Хүүхэн бараг нумраад, орилоод, умалзаж гарчээ. Жинхэнэ бах таваа ханатал цохиод тавьжээ. Тэгээд ажил руугаа одсон гэдэг. Хүүхэн ч эмнэлэгтээ орж хэвтжээ. Ийм цохилтыг эрдэнэ “Салтаадах” хэмээх бүлгээ. Саранг салтаадсан нь ийм түүхтэй.
- Чи сексийн үед яагаад тийм хачин юм ярьдаг юм бэ? гэхэд “Болдцэрэн багшийн номон дээр байдаг ш дээ. Энгийн үед хэлж боломжгүй ичмээр үгсийг сексийн үед хэлбэл хуял, тачаалыг оргилд нь хүргэдэг гэж… Чи түүнийг уншаагүй юм уу?” гэж билээ. Анд минь ажлаа ч амжуулж, “ан”-гаа ч хийсээр явна.

Эх сурвалж www.wikimon.mn
- See more at: http://www.wikimon.mn/content/71374.shtml#sthash.yFgrb4Aj.dpuf
Дээрх бидний бэлтгэсэн мэдээ ТАНД таалагдсан бол LIKE бэлэглээрэй. Баярлалаа.
Сэтгэгдлийг ачаалж байна ...
Эмэгтэй хүн жирэмсэн болсон цагаасаа таргалаж, хүссэн хувцасаа өмсөж чадахгүй сэтгэлээр ун  
Хайртай хосуудын хооронд ямар нэг зүйл болохгүй байгааг сэрэмжлүүлсэн дохионуудыг мэдэж авахад энэ сорилт тусална. Та асуултанд үнэн зөв, шударгаар хариулж, өөртөө оноо өгөх ёстой юм шүү.
Бүх цаг үеийн хамгийн үзэсгэлэнтэй, халуухан, амжилттай бүсгүйчүүдийн нэг бол яах аргагүй Жессика Альба юм. 2 хүүхдийн ээж болсон ч гоолиг, чийрэг биеээрээ олныг гайхашруулсаар, өөрөө ч багагүй хүчин чармайлт гаргадаг аж. Түүний хувийн дасгалжуулагч Рамона Браганза PopSugar Fitness

Сүүлийн сэтгэгдэл